De heer Jansen (45) was werkzaam als logistiek medewerker bij een middelgroot transportbedrijf. Door een ernstige chronische ziekte raakte hij volledig arbeidsongeschikt. Na het re-integratietraject van 104 weken werd de heer Jansen door het UWV beoordeeld voor een WIA (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen). De uitkomst: meneer werd 80-100% arbeidsongeschikt verklaard en kreeg een WGA-uitkering (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsongeschikten) toegekend.
Een forse financiële impact voor de werkgever, die als eigenrisicodrager nog eens tien jaar lang verantwoordelijk is voor de WGA-uitkering en de re-integratieverplichtingen van de medewerker. En dat terwijl de situatie van de medewerker er niet op vooruit lijkt te gaan. Re-integratie lijkt steeds verder weg. Dit zou voor de werkgever jaarlijks tienduizenden euro’s aan premies en kosten met zich meebrengen.
Bezwaar door Resolu namens werkgever
Omdat de heer Jansen een progressieve en onomkeerbare aandoening had, was herstel of terugkeer naar werk uitgesloten. De werkgever besloot daarom via Resolu bezwaar te maken tegen de WGA-toekenning en aan te voeren dat de medewerker duurzaam volledig arbeidsongeschikt was en recht had op een IVA-uitkering.
Het bezwaar werd onderbouwd met aanvullende medische gronden van de arts-gemachtigde (geregistreerde en onafhankelijke bedrijfsarts) van Resolu, waarin duidelijk naar voren kwam dat de situatie van de heer Jansen achteruit zou gaan. Ook werd benadrukt dat een herbeoordeling en re-integratie zinloos waren en dit alleen maar extra belasting voor de medewerker, hogere kosten en de bijbehorende administratieve lasten met zich mee zouden brengen.
Uitkomst
Na de beoordeling door een verzekeringsarts Bezwaar en Beroep van het UWV werd geconcludeerd dat de oorspronkelijke beslissing inderdaad onjuist was. Het UWV verklaarde het bezwaar gegrond en wijzigde de uitkering van de heer Jansen van een WGA- naar een IVA-uitkering (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten).
Voor de medewerker betekent de IVA-uitkering volledige financiële zekerheid, zonder sollicitatieverplichtingen of periodieke herbeoordelingen. Voor de werkgever betekende dit een enorme kostenbesparing:
- Geen WGA-lasten met totale kosten over 10 jaar €478.220 – €528.220 bij een WGA-uitkering van €42.822 per jaar;
- Geen re-integratieverplichtingen met per jaar kosten van €5.000 – €10.000;
- Geen financiële risico’s bij toekomstige herbeoordelingen.
Conclusie
Deze zaak laat zien hoe een bezwaarprocedure niet alleen in het belang van de medewerker kan zijn, maar ook voor een werkgever aanzienlijke financiële voordelen kan opleveren. Door tijdig en goed onderbouwd bezwaar te maken, wist de werkgever een onnodig langdurige financiële last te voorkomen en tegelijkertijd de medewerker zekerheid te bieden. Wilt u ook in bezwaar gaan tegen een beslissing van het UWV waar u het niet mee eens bent? Neem dan contact op met Resolu.
